Historia wałbrzyskiej gospodarki i jej rozwoju jest długa i burzliwa. Mieszkańcy pierwszego grodu wałbrzyskiego trudnili się bartnictwem i myślistwem. W późniejszym okresie do branż tych doszły rolnictwo oraz hodowla bydła.
Górnictwo Pierwszy pisany i zachowany dokument o powstaniu pierwszej wałbrzyskiej kopalni węgla kamiennego pochodzi z 1366 roku. Dokument ten podaje, iż książę świdnicko-jaworski Bolko II nadał kilku dworzanom w nagrodę za wybitne zasługi po wsze czasy prawo do sztolni dziedzicznej (sztolni odwadniającej) w Starym Zdroju. W dokumencie wymienieni są ci dworzanie: N. Sachenkirchen, J. Tilen, H. Probitshan i H. Tirman, którzy otrzymali od księcia działkę górniczą na niedawno odkrytym, zasobnym złożu i zawiązali gwarectwo. Jednak prawdziwą rewolucję przeżyło wałbrzyskie górnictwo w pierwszej połowie XIX wieku. Wtedy to pojawiło się możliwość wywozu urobku wałbrzyskich kopalń koleją. Kopalnie powstawały jak grzyby po deszczu. Każdy szyb traktowano jako odrębną kopalnię. W 1747 roku kopalń takich było 7, w 1790 już 38, w 1805 – 54. Tak szybki rozwój górnictwa wymagał powstania urzędów, które kontrolowały by działania tej branży. W 1778 roku powstał w Wałbrzychu inspektorat górniczy, a prawie sto lat później w 1861 roku – urząd górniczy. XX wiek to okres intensywnej eksploatacji złóż węgla.