Na początku lat 70. popadła w niełaskę władzy radzieckiej: zniknęła z ekranu telewizyjnego, z radia, w stolicy mnożono trudności, by nie mogła zorganizować koncertu, wstrzymano emisję zrealizowanego o niej filmu, Солнечная баллада (dosł. Słoneczna ballada). Mówiono, że artystka wyjechała do Izraela. W końcu zaczęła występować na ukraińskiej prowincji: w klubach górniczych, co dało jej przydomek „Szachtiorska sława”. Powróciła do Moskwy, gdzie do 1988 pozostawała na cenzurowanym. W tym roku została przyjęta do pracy jako wykładowca śpiewu.
Pochowana na Cmentarzu Trojekurowskim w MoskwieМосковский некрополь. МИАНСАРОВА Тамара Григорьевна (1931 – 2017).
Odznaczenia Tamara Miansarowa została odznaczona medalem Zasłużonej Artystki Ukrainy (1972), oraz Ludowej Artystki Rosji (1996). Swoimi medalami nagrodziły ją także: Kambodża i Laos.
Przypisy
Bibliografia Biogram artystki na bestreferat.ru
Kategoria:Ludowi Artyści Federacji Rosyjskiej Kategoria:Laureaci Sopot Festivalu Kategoria:Radzieccy pedagodzy muzyczni Kategoria:Radzieckie piosenkarki Kategoria:Rosyjskie piosenkarki Kategoria:Odznaczeni Orderem Przyjaźni (Federacja Rosyjska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie Kategoria:Ludzie urodzeni w Kropywnyckim Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Zmarli w 2017