Dzięki jego wykonaniu, piosenkarka zajęła I lokatę w Dniu Międzynarodowym, ex-aequo z Francuzką Simone Langlois, pomimo tego, że członkowie radzieckiej delegacji odwodzili ją od zamiaru wykonania tego utworu, a muzycy odmawiali jej prób. Piosenka spotkała się z żywiołową reakcją zgromadzonej publiczności; życzliwie odnieśli się też krytycy. Tamara Miansarowa stała się jedną z największych gwiazd socjalistycznej estrady. W Polsce na jej cześć wyprodukowano linię perfum „Tamara”.

W 1966 odbył się w sześciu stolicach państw bloku wschodniego konkurs piosenki Дружба (Przyjaźń). W czterech koncertach Tamara Miansarowa odniosła zwycięstwo, co ugruntowało jej pozycję gwiazdy. Dała wiele koncertów w ZSRR i za granicą i choć w repertuarze miała 140 utworów, niemal wszędzie publiczność domagała się piosenki znanej z festiwalu sopockiego.

Polską wersję innego przeboju Tamaty Miansarowej „Czarny kot” (Чёрный кот) miał w swoim repertuarze polski zespół Alibabki.