Efektem tych sprzecznych działań było powstanie Secret du Roi, sekretnego gabinetu Ludwika XV, który bez wiedzy swoich ministrów realizował własną politykę wschodnią.
Conti pozostawał kandydatem francuskiego monarchy do polskiego tronu aż do 1755, kiedy to utracił pozycję na dworze w wyniku intryg Madame de Pompadour. W 1771 przeszedł do opozycji antykrólewskiej, posądzany był o wywołanie zamieszek w Dijon w 1775.
Małżeństwo i potomstwo 22 stycznia 1732 ożenił się z Ludwika Dianą, córką zmarłego regenta Filipa II Orleańskiego. Ludwika Diana urodziła mu dwoje dzieci: Ludwika Franciszka (1734–1814), późniejszego hrabiego de La Marche i ostatniego księcia Conti, dziecko de Bourbon-Conti (ur. i zm. 1736).
Ze związku z Marie-Claude Gauché, madame Dailly, Ludwik Franciszek miał dwóch synów, które legitymizował w swoim testamencie: François Claude Fauste de Bourbon-Conti (1771–1833), nazywanego markiz Rémoville, zmarłego bezdzietnie, Marie François Félix de Bourbon-Conti (1772–1840), nazywanego kawalerem Hattonville.
Kategoria:Francuscy politycy Kategoria:Francuscy wojskowi Ludwik Franciszek de Bourbon-Conti Ludwik Franciszek de Bourbon-Conti Kategoria:Urodzeni w 1717 Kategoria:Zmarli w 1776 Ludwik Franciszek de Bourbon-Conti