Zahir ad-Din Muhammad Babur (albo Baber, Babar; ur. 14 lutego 1483 w Andiżanie, zm. 26 grudnia 1530 w Agrze) – założyciel państwa Wielkich Mogołów. Wódz, polityk, protektor nauki i sztuki. Autor pamiętników Baburnama (Zapiski Babura), traktatu o sprawowaniu rządów i utworów poetyckich.
Młodość Właściwe imię Babura to Zahir ad-Din Muhammad, Babur (prawdopodobnie tur. "Tygrys", por. babr) to późniejszy przydomek. Ojciec Babura był władcą Fergany, jednego z niewielkich państw Azji Środkowej. Ród władców Fergany wywodził się od Timura.
Babur został władcą Fergany po śmierci ojca w 1494, gdy miał jedenaście lat. Już w tak młodym wieku toczył wiele zwycięskich walk z rodziną i wrogami zewnętrznymi. Walczył z Uzbekami, którzy pod wodzą chana Muhammada Szejbaniego zajęli Samarkandę, starą stolicę Timura. Walki te były długie i bezowocne – po raz pierwszy Babur zdobył Samarkandę w 1497, ale utracił władzę w Ferganie. Gdy próbował odzyskać Ferganę stracił kontrolę nad Samarkandą. Udało mu się ponownie opanować Samarkandę dzięki pomocy arystokracji miejskiej, która odwróciła się od Szejbaniego i otworzyła przed Baburem bramy miasta zimą 1500. Jednakże w kwietniu 1501 Szejbani pokonał wojska Babura w bitwie nad Zarawszanem i po wielomiesięcznym oblężeniu odbił miasto.