Służba wojskowa Początkowo służył w zespołach okrętów podwodnych w Gdyni, od 1969 w 1 Brygadzie Okrętów Podwodnych, a po jej rozformowaniu w 1971 w dywizjonie Okrętów Podwodnych 3 Flotylli Okrętów. Był kolejno dowódcą działu broni podwodnej na ORP „Sokół” (1971–1973), zastępcą dowódcy okrętu na ORP „Kondor” (1973–1975) oraz zastępcą dowódcy i dowódcą okrętu na ORP „Bielik” (1975–1977). Następnie został starszym pomocnikiem szefa Wydziału Operacyjno-Szkoleniowego, a od 1980 Wydziału Płetwonurków w sztabie 3 Flotylli Okrętów. W 1985 wyznaczono go szefem sztabu – zastępcą dowódcy dywizjonu okrętów podwodnych. Od 1986 do 1991 służył w 9 Flotylli Obrony Wybrzeża na Helu, gdzie pełnił funkcje szefa sztabu – I zastępcy dowódcy oraz dowódcy jednostki. Później był zastępcą dowódcy Marynarki Wojennej ds. liniowych. Po reorganizacji Dowództwa Marynarki Wojennej w 1994 został szefem szkolenia – zastępcą dowódcy Marynarki Wojennej. W 1996 objął stanowisko szefa sztabu – I zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej, a w 2000 zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej. W sierpniu 2003 roku mianowany na stopień admirała floty. W latach 2003–2005 był dowódcą Centrum Operacji Morskich – zastępcą dowódcy Marynarki Wojennej, po czym 14 lutego 2005 odszedł do rezerwy. Jest żonaty, ma dwoje dzieci.