Najważniejsze w grze są oddane przez gracza skoki. Po zajęciu miejsca na belce użytkownik gry czeka na odpowiedni wiatr, po czym wciska przycisk myszy. Podczas zjazdu koncentruje się tylko na wybiciu się w odpowiednim momencie. Gracz nie balansuje ciałem, nie zmienia położenia nart w rynienkach. Najeżdżając na próg, wybiera najlepszy moment i wciska naraz obydwa przyciski myszy. Jeśli nie zdąży tego zrobić, jedna z nóg wybija się wcześniej niż druga i skok jest nieudany. W locie ruchem myszki gracz kładzie swojego skoczka na nartach. W zależności od kierunku wiatru skręca tułów w lewo lub w prawo. Moment lądowania określa, obserwując zbliżający się do stoku cień swojego zawodnika. Jeśli gracz podjął decyzję o wypuszczeniu podwozia, musi wybrać sposób lądowania: na obydwóch nogach (najbezpieczniejsze lądowanie) lub telemarkiem (wyższa nota). Sterowanie i poziom oprawy graficznej (oparta jest na wysłużonym silniku RenderWare wykorzystanym m.in. w GTA III) są głównymi czynnikami odróżniającymi SN 2003 od równoległego niemieckiego konkurenta. Gra cechowała się niestabilnością działania.