Emisariusze, którzy przybyli do Trondheim w imieniu Tostiga, wygnanego z Anglii brata Harolda, utwierdzili go w tym przekonaniu. Trudno uwierzyć, że w Normandii nie wiedziano o jego przygotowaniach, tym bardziej, że 200 drakkarów zgromadzono w Solund dla jakiegoś określonego celu. Po zawarciu pokoju z Danią celem tym mogła być tylko AngliaG. Jones, The Vikings, s. 393..
Przebieg bitwy mały|Tablica upamiętniająca bitwę Gdy wojska Haralda i Tostiga w sile około dziewięciu tysięcy ludzi na 300 drakkarach (wraz z posiłkami z Orkadów) wylądowały w północnej Anglii, król angielski wyruszył im naprzeciw. Zanim wojska anglosaskie wyruszyły z Londynu, Norwegowie wpłynęli do szerokiego estuarium Humber, rzeką Ouse dotarli do Riccall, gdzie utworzyli swój główny obóz, a następnie bez oporu zajęli York i zwyciężyli oddziały Edwina, earla Mercji i Morkara, earla Northumbrii w całodniowym starciu pod Fulford. Bitwa była gwałtowna i kosztowała obie strony wielu zabitych i rannych.