Od początku do końca I wojny światowej był dowódcą Głównej Bazy Marynarki Wojennej w Puli.
Awansował kolejno na stopnie: kadeta morskiego II klasy – 1880 kadeta morskiego I klasy – 1883 Korvettenleutnanta (podporucznika marynarki) – 1885 Fregattenleutnanta (porucznika marynarki) – 1891 Linienschiffsleutnanta (kapitana marynarki) – 1895 Korvettenkapitäna (komandora podporucznika) Fregattenkapitäna (komandora porucznika) Linienschiffskapitäna (komandora) – 1910 Kontreadmirala (kontradmirała) – 1913 Vizeadmirala (wiceadmirała) – 1917
Służba wojskowa w Polsce Po zakończeniu wojny przybył do Polski i wstąpił do odrodzonych Sił Zbrojnych RP.
Na mocy dekretu L. 2106 wydanego w dniu 14 kwietnia 1920 roku przez Naczelnego Wodza - marszałka Józefa Piłsudskiego, jako były wiceadmirał floty austro-węgierskiej, został przyjęty do Wojska Polskiego. Zatwierdzono go warunkowo w posiadanym stopniu generała porucznika oraz zaliczono do rezerwy armii, bez powołania do służby czynnej. Z dniem 30 września 1920 r. został przeniesiony w stan spoczynku, z prawem noszenia munduru. Mieszkał w Wiedniu.