Napoleon Louis-Wawel (ur. 10 października 1861, zm. 14 grudnia 1934) – polski wiceadmirał i morski oficer pokładowy dużych okrętów nawodnych. W latach 1880–1918 służył w flocie austro-węgierskiej, a następnie − do 1920 − w odrodzonej polskiej Marynarce Wojennej. Karierę zakończył na stanowisku przedstawiciela rządu RP w Międzynarodowej Komisji Odry.
Służba wojskowa w Austro-Węgrzech Napoleon Louis-Wawel urodził się 10 października 1861 w Krzeszowicach, w zaborze austriackim. Był synem Józefa i Ernestyny z Nordfelden-Hietzgernów. W 1880 ukończył Akademię Morską w Fiumie (jego nazwisko zostało wymienione na tablicy pamiątkowej, ustanowionej w 2010 w siedzibie Dowództwa Marynarki Wojennej RP). Następnie − do 1918 − służył w Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine (Marynarce Wojennej Austro-Węgier). Od 1904 był austro-węgierskim attaché morskim w Wielkiej Brytanii. W 1909 został dowódcą pancernika "Arpad", w 1910 krążownika "Kaiser Karl VI", a od 1911 dowodził pancernikiem "Erzherzog Ferdinand Max". W 1913 objął funkcję zastępcy przewodniczącego Komitetu Technicznego Marynarki Wojennej. Od początku do końca I wojny światowej był dowódcą Głównej Bazy Marynarki Wojennej w Puli.
Awansował kolejno na stopnie: kadeta morskiego II klasy – 1880 kadeta morskiego I klasy – 1883 Korvettenleutnanta (podporucznika marynarki) – 1885 Fregattenleutnanta (porucznika marynarki) – 1891 Linienschiffsleutnanta (kapitana marynarki) – 1895 Korvettenkapitäna (komandora podporucznika) Fregattenkapitäna (komandora porucznika) Linienschiffskapitäna (komandora) – 1910 Kontreadmirala (kontradmirała) – 1913 Vizeadmirala (wiceadmirała) – 1917
Służba wojskowa w Polsce Po zakończeniu wojny przybył do Polski i wstąpił do odrodzonych Sił Zbrojnych RP.
Na mocy dekretu L. 2106 wydanego w dniu 14 kwietnia 1920 roku przez Naczelnego Wodza - marszałka Józefa Piłsudskiego, jako były wiceadmirał floty austro-węgierskiej, został przyjęty do Wojska Polskiego. Zatwierdzono go warunkowo w posiadanym stopniu generała porucznika oraz zaliczono do rezerwy armii, bez powołania do służby czynnej. Z dniem 30 września 1920 r. został przeniesiony w stan spoczynku, z prawem noszenia munduru. Mieszkał w Wiedniu. W 1921 nastąpiła zmiana stopni wojskowych, przemianowano go na wiceadmirała w stanie spoczynku.
W latach 1920–1923 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i zajmował posadę delegata rządu w Międzynarodowej Komisji Odry, która miała wytyczyć i uregulować zachodnią granicę RP. W 1923 odszedł z ministerstwa i przeniósł się do Bydgoszczy.
14 grudnia 1934 ciężko chory, samotny admirał popełnił samobójstwo. Został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Ludwikowo 4 w Bydgoszczy.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Korony Żelaznej III klasy Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstędze Medal Wojenny Odznaka za Służbę Wojskową III klasy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy
Przypisy
Bibliografia
Gizela Chmielewska W kamienicy przy Cieszkowskiego 17 zastrzelił się wiceadmirał Wawel
Linki zewnętrzne Napoleon Louis-Wawel: Listy z Ameryki pisane do rodziny (1882) w bibliotece Polona
Kategoria:Wiceadmirałowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy oficerowie austro-węgierskiej marynarki wojennej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Krzeszowicami Kategoria:Ludzie związani z Bydgoszczą Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Krzeszowicach