Po tym zdarzeniu spędził kilka lat w hiszpańskiej służbie, gdzie otrzymał jako nagrodę tytuł granda oraz Order Złotego Runa (Orden del Toisón de Oro).
Kilka lat później, ponownie wstąpiwszy do armii cesarskiej, znów został rozczarowany tym, że głównym wodzem wybrano dzielnego weterana Petera Melandera, hrabiego Holzapfel. Lecz gdy Melander padł w bitwie pod Zusmarshausen, Piccolomini został 28 maja 1648 mianowany generałem porucznikiem armii cesarskiej i został generalissimusem końcowej kampanii wojny trzydziestoletniej. Trzy dni po zakończeniu wojny trzydziestoletniej cesarz wystosował list z podziękowaniami do księcia Piccolominiego oraz nagrodził go ogromną sumą 114 566 guldenów.
Piccolomini zmarł 11 sierpnia 1656. Nie zostawił po sobie dzieci (jego jedyny syn został zamordowany przez Szwedów po bitwie pod Jankowem w 1645), a jego tytuły przeszły na potomstwo jego brata. Wraz ze śmiercią Ottavia Aeneasa Josefa w 1757, linia rodu wywodząca się od brata Ottavia wygasła.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Feldmarszałkowie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Generałowie Arcyksięstwa Austriackiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Ludzie związani ze Stargardem Kategoria:Uczestnicy wojny trzydziestoletniej (strona cesarska) Kategoria:Urodzeni w 1599 Kategoria:Zmarli w 1656 Kategoria:Piccolomini