Przed 15 marca 1511 r. został wojewodą kijowskim, ustąpił miejsca dopiero przed 26 maja 1514 roku, kiedy urząd ten objął Andrzej Niemirowicz. Od 1514 r. był starostą grodzieńskim. W 1516 r. został wyznaczony komisarzem zajmującym się ustaleniem granicy polsko-litewskiej, natomiast w roku 1522 do wytyczenia granicy między Litwą a Mazowszem. Około 1522 roku otrzymał kasztelanie trocką. Między kwietniem 1527 r. a lutym 1528 r. dostał kasztelanię wileńską, a niebawem został nadto mianowany marszałkiem nadwornym litewskim (między lutym a lipcem 1528).
Polityka i konflikty Przed sejmem 1520 r. był posłem Rady Panów Wielkiego Księstwa Litewskiego, a między 20 a 25 czerwca 1521 roku został pierwszym na Litwie hetmanem polnym. W pierwszej połowie 1522 r. dzięki protekcji królowej Bony otrzymał kasztelanię trocką, ta nominacja wiązała się z jej zabiegami o pozyskanie poparcia dla projektu wyniesienia Zygmunta II Augusta na tron wielkoksiążęcy.