Aron ha-kodesz z Fordonu, podobnie jak inne jego dzieła, nie przetrwało ani też nie pozostała dokumentacja ikonograficzna. Obecnie pozostała jedynie wnęka w ścianie poprzedzona ceglanymi stopniami, sięgającymi na wysokość 1 m od posadzki. Miejsce przeznaczenia aron ha-kodesz wskazuje na duże rozmiary. Była precyzyjnie dostosowana do wysokości sali głównej i kompozycyjnie zestrojona ze strukturą architektoniczną ściany. Zajmowała całą płaszczyznę ściany wschodniej między parą dużych okien, zwieńczenie tworzyło dekoracyjną oprawę półkolistego okna w górnej partii ściany. Szczegóły kompozycji aron ha-kodesz z synagogi fordońskiej nie są znane. Z dawnej literatury wiadomo, że od zewnątrz na skrzydłach drzwi przedstawiono instrumenty muzyczne. Na wewnętrznej powierzchni skrzydeł znajdowały się wyobrażenia menory, rogu (szofar) wiązki palm (lulaw), laski Aarona, stołu z chlebami pokładnymi, jabłka granatu. Społeczność żydowska jeszcze na początku XX w. uznawała Aron ha-Kodesz za prawdziwe arcydzieło.
Pozostałe wyposażenie Pozostałe wyposażenie znamy jedynie z dawnych opisów. Rzeźbiony fotel rabina – dzieło Samuela Goldbauma. Stół do obrzezania z około 1840 wykładany adamaszkiem, z haftowanymi napisami hebrajskimi.