18 maja 1848 rozpoczęły się plenarne posiedzenia ogólnoniemieckiego parlamentu frankfurckiego. Efektywność jego pracy była niewielka. Powołany rząd ogólnoniemiecki (pierwszy tego rodzaju) nie miał realnej władzy, która wciąż była sprawowana przez królów i junkrów. Jednymi z istotnych opinii były pojęcie solidarności narodu niemieckiego i koncepcja jedności państwa oraz idea pangermańska, czyli jedność z Niemcami, którzy żyli daleko poza granicami Związku Niemieckiego. Odwoływano się do historii Niemiec i czasów ich przewodnictwa w Europie. 28 marca 1849 parlament frankfurcki ogłosił , z cesarzem w osobie dotychczasowego króla Prus Fryderyka Wilhelma IV. Król oraz inni władcy niemieccy nie chcieli jednak stworzonego przez parlament, demokratycznego państwa niemieckiego. Wobec takiego obrotu spraw demokraci postanowili walczyć zbrojnie o demokratyczne i zjednoczone Niemcy. Ostatecznie seria rewolucji demokratycznych w Niemczech została zdławiona.
Językiem elit był francuski. Język niemiecki uchodził za język ludzi prostych.