Kiedy w 1945 nastąpiło wyzwolenie, zdecydował się powrócić na Wybrzeże i rozpoczął pracę w Morskim Instytucie Rybackim w Gdyni. W tym samym roku przyjęto go do formującej się Marynarki Wojennej i wyznaczono dowódcą 2 kompanii w Szkole Specjalistów Morskich. Na początku 1946 przez krótki czas był adiutantem dowódcy Marynarki Wojennej, a w momencie utworzenia dywizjonu ścigaczy objął jego dowództwo. Pod koniec 1946 został dowódcą 31 dywizjonu artylerii nadbrzeżnej. W latach 1949–1950 zajmował kolejno stanowiska szefa Służby Artylerii Marynarki Wojennej i zastępcy szefa Wydziału Marynarki Wojennej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
Był awansowany na stopnie oficerskie: podporucznika marynarki – 1930 porucznika marynarki – 1933 kapitana marynarki – 1938 komandora podporucznika – 1945 komandora porucznika – 1946 komandora – 2015 (pośmiertnie)https://web.archive.org/web/20160304223203/http://helmuzeum.pl/download/wm2015.02_018.pdf Wiadomości Muzealne nr 18 MOW.