Ponadto założył również kasę pożyczkową oraz wprowadził inne innowacje mające na celu poprawienie standardu pracy na kolei (w tym znaczne obniżenie kosztu posiłków). W 1876 został wybrany prezesem Komisji Najwyższej do Kontrolowania Dochodów i Wydatków Dróg Żelaznych przy urzędzie Kontroli Generalnej Cesarstwa Rosyjskiego. Kenig udzielał się również jako fachowy doradca w zakresie budowy trakcji kolejowych w Austro-Węgrzech, Danii oraz Persji. Za zasługi w zakresie organizowania transportu w czasie wojny rosyjsko-tureckiej lat 1877-1878 został odznaczony Orderem Świętego Stanisława 1 klasy. mały|upright|Grób Jana (Iwana) Keniga w Petersburgu
Śmierć Pozostał do końca życia kawalerem, był bezdzietny. Zmarł w Petersburgu, gdzie spędził większość dorosłego życia. Z tej okazji rada zarządzająca Głównego Towarzystwa Rosyjskich Dróg Żelaznych sporządziła specjalny protokół z wyrazami żalu i uznania dla zasług zmarłego.