thumb|240px|Grób Włodzimierza Słobodnika na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 30 lipca 2006 Włodzimierz Słobodnik (ur. w Nowoukraince, zm. 10 lipca 1991 w Warszawie) – polski poeta, tłumacz literatury francuskiej, rosyjskiej i radzieckiej, satyryk, autor książek dla młodzieży, pochodzenia żydowskiegoPolsko-żydowska literatura.
Życiorys Urodził się w rodzinie Grzegorza, kupca, i Marii z Gendrychów. Od 1902 mieszkał w Warszawie, gdzie uczęszczał do gimnazjum rosyjskiego, a następnie do polskiej szkoły Tadeusza Sierzputowskiego, którą ukończył w 1919. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1921 zadebiutował poetycko wierszem pt. Gwiazdośpiew, opublikowanym na łamach „Pam-Bam. Jednodniówka najmłodszych futurystów polskich”. W okresie dwudziestolecia międzywojennego był członkiem grupy literackiej „Smok” założonej przez studentów Wolnej Wszechnicy Polskiej (1924), a od 1927 należał do grupy literackiej „Kwadryga” i współpracował z wydawanym przez nią czasopismem „Kwadryga” (1928–1931) oraz publikował w związanym z nią czasopiśmie satyrycznym „Czerwony Lew”. Swoje wiersze i przekłady z języka rosyjskiego i francuskiego publikował m.in.