W latach 1941–1945 przebywał w Ferganie (Uzbekistan), skąd nadsyłał do „Nowych Widnokręgów” wiersze i artykuły.
Od sierpnia 1945 do 1956 mieszkał w Łodzi, od 1957 w Warszawie. W 1956 wstąpił do PZPR. Tłumaczył z języka rosyjskiego (Michaił Lermontow, Walerij Briusow, Władimir Majakowski, Osip Mandelsztam) i francuskiego (Charles Baudelaire) i niemieckiego. Publikował swoje utwory poetyckie oraz przekłady głównie z języka rosyjskiego, m.in. w „Głosie Ludu” (1945–1949), „Kuźnicy” (1945–1949), „Odrodzeniu” (1945–1949), „Głosie Robotniczym” (1946–1956), „Przyjaźni” (1946–1965), „Robotniku” (1946–1948), „Expressie Ilustrowanym” (1947–1948; jako Stefan Krasnowski), w tygodnikach satyrycznych: „Mucha” (1947–1949; jako Polonus), „Szpilki” (od 1947; jako Fra Giacomo Rymgoboli), we „Wsi” (1948–1953, tu tłumaczenia wierszy z języka angielskiego, bułgarskiego, francuskiego, hiszpańskiego), w „Nowej Kulturze” (1950–1963), „Twórczości” (od 1950), „Życiu Literackim” (1951–1968), „Literaturze Radzieckiej” (1959–1975), „Stolicy” (1962–1965), „Poezji” (1966–1989), „Literaturze” (1972–1980), „Argumentach” (1974–1977, 1980–1989).
W 1932 jego żoną została Eleonora Mandeltort, tłumaczka literatury rosyjskiej i radzieckiej.