Škoda Popular z silnikiem OHV (1937–1938) Dalszym etapem rozwoju samochodu było unowocześnienie silnika czterocylindrowego przez wyposażenie go w rozrząd OHV. Pojemność skokowa pozostała taka sama 995 cm³, natomiast jego moc wzrosła do 27 KM (20 kW). Nowy silnik pojawił się latem 1937 roku i początkowo montowany był w samochodach poprzedniego modelu, oznaczanych w broszurach jako „Popular 27 ks”. Pod względem mechanicznym model przejściowy był taki sam, lecz zbiornik paliwa powiększono do 30 litrów, a rozstaw tylnych kół powiększono o 4 cm, do 1140 mm. Standardowe wyposażenie obejmowało przedni zderzak, a tylny zderzak był oferowany za dopłatą. Prędkość maksymalna wynosiła 100 km/h.
W październiku 1937 roku wprowadzono zmodernizowane nadwozie samochodu, prezentując go na salonie samochodowym w Pradze. Widoczną różnicę stanowiła lekko wypukła atrapa chłodnicy z pionowym paskiem pośrodku oraz reflektory w opływowych osłonach częściowo zagłębionych w błotnikach. Koło zapasowe było obecnie umieszczone poziomo na dnie bagażnika, który był dostępny z zewnątrz, przez uchylną pokrywę. Długość całkowita ze zderzakami wynosiła 4000 mm, nadwozie też poszerzono o 5 cm do 1410 mm. Nadal oferowano kabriolet, dwudrzwiowy sedan (tudor), roadster i furgon o ładowności 300 kg.