Podważana jest natomiast popularna teza jakoby na masowe zbrodnie wpływały produkty kultury masowej jak filmy z przemocą czy gry-strzelanki z gatunku FPS.
Motywy Nie jest jasne jaki rodzaj osobowości, zaburzeń i przykrych przeżyć życiowych może determinować lub zwiększać ryzyko radykalizacji lub morderczego amoku. Zazwyczaj masowych zabójców dzieli się na ideologicznych i nieideologicznych. Część miała motywy osobiste, a część terrorystyczne, ale coraz częściej podkreśla się niemalże identyczny sposób radykalizacji lub sfrustrowania życiowego jednostek, które później dokonywały aktów terroru lub szału.
Zazwyczaj wymienia się następujące grupy motywów masowych zabójców:
Motyw osobisty (amok), np. Richard Farley, Woo Bum-kon Pseudokomandos (amok/półterrorystyczny), np. Cho Seung-hui Chęć sławy (zazwyczaj amok, ale taki atak może być również terrorystyczny), np. James Holmes Motyw polityczny (terrorystyczny), np. Anders Breivik lub terroryści islamscy