W okresie Polski Ludowej nastąpił rozkwit i moda na sztukę ludową, a dla władzy ludowej stała się ona sztuką priorytetową i została otoczona szczególną opieką. Na sztuce ludowej opierało się wzornictwo powstałego w 1950 r. Instytutu Wzornictwa PrzemysłowegoPolska Ludowa. Słownik encyklopedyczny, Wiedza Powszechna, Warszawa 1965, s. 370..

Na pograniczu sztuki ludowej tworzyli malarze prymitywiści. Wśród nich najbardziej znani to Nikifor Krynicki, Teofil Ociepka i Dorota Lampart.

Dawniej sztuka ludowa zaspokajała niemal wszystkie potrzeby ludności wiejskiej – od kultu i religii zaczynając, na codziennych sprzętach i stroju kończąc. Obecnie rozwija się najbardziej rzeźba w drewnie, malarstwo na szkle oraz tkanina dekoracyjna.

Badania nad sztuką ludową w Polsce Jedną z najmłodszych dziedzin badanych w obrębie polskiej sztuki ludowej stanowi plastyka. Już na początku XIX w. intensywnie rozwijały się badania nad literaturę ludową, za to twórczością plastyczną nikt się nie zajmował. Przyczyną tego stanu rzeczy była charakterystyczna dla sfer naukowych postawa, która kładła nacisk na badania nad ludową literaturą, a pomijała twórczość plastyczną chłopów. Jednak pod koniec XIX w. zainteresowanie ludową sztuką plastyczną stało się już bardziej widoczne.