W 1831 roku szejk Ajman przyjął subsydia od imama Maskatu, by dołączyć do Sultana bin Saqra z Szardży przeciwko Soharowi, ale po klęsce Sultana opowiedział się za Soharem. W jego nieobecności część Bani Jas z Abu Zabi splądrowała miasto Ajman i jego gaje daktylowe. W odwecie siły Ajman dokonały 'zuchwałych grabieży' na miastach Sohar i Maskat. Gdy wezwano go do zadośćuczynienia za działania swojego 'poddanego', Sultan bin Saqr zrzekł się jakiejkolwiek władzy nad Ajmanem, a w 1832 roku brytyjska siła morska została wysłana do Ajmanu, by uzyskać zadośćuczynienie za najazdy na miasta wschodniego wybrzeża. Kończąc konflikt między Szardżą, Ajmanem i Dubajem z jednej strony a Abu Zabi z drugiej, Ajman (wraz z innymi stronami) podpisał Traktat Morski z 1835 roku we własnym imieniu.
W 1840 roku Humaid bin Obeid bin Subt z Al Heera najechał Ajman wsparty przez oddział Bani Naeem. Chociaż początkowo niechętnie pomagał Humeidowi bin Rashidowi, Sultan bin Suggur z Szardży wysłał swojego syna Suggura, który wraz z Maktoumem z Dubaju wyrzucił najeźdźców i splądrował Al Heera w odwecie.