był szefem sztabu 26 pułku piechoty w Sanoku.
Po wojnie studiował na Wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1958 ukończył Akademię Sztabu Generalnego, zaś od 1959 był kierownikiem Zakładu I Historii Ludowego Wojska Polskiego Wojskowego Instytutu Historycznego. W 1975 usunięty z wojska w stopniu ppłk. dypl. za działalność publicystyczną dotyczącą Armii Krajowej.
W latach 1979–1990 członek Rady Naczelnej ZBoWiD. Od 1981 był przewodniczącym środowiska „Róg”.
Od 21 czerwca 1993 był kanclerzem Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari. Ostatni raz powołany na IV kadencję 26-go września 2008. W 1995 roku mianowany generałem brygady w stanie spoczynkuH. P. Kosk, Generalicja Polska, Wydawnictwo Ajaks, Pruszków 2001, tom II, s. 307.. Mieszkał w Warszawie. Ojciec Tomasza Komornickiego.
Zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej. 15 kwietnia 2010 roku Marszałek Sejmu wykonujący obowiązki Prezydenta RP, Bronisław Komorowski mianował go pośmiertnie na stopień generała dywizjiPostanowienie Nr 112-9-10 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 kwietnia 2010 roku o nadaniu stopnia generała dywizji w: Monitor Polski z 2010 roku Nr 35, poz. 498..