Jako dowódca drużyny, a następnie od 27 sierpnia dowódca II plutonu walczył w 104 kompanii syndykalistów, w zgrupowaniu „Róg“ na Starym Mieście. Brał udział w walkach o Państwową Wytwórnię Papierów Wartościowych, o katedrę, Dom Profesorów przy ul. Brzozowej 12. W trakcie walk został ranny odłamkami granatu. Rano 2 września wraz z resztami kompanii (33 żołnierzy) przeszedł do Śródmieścia. Po przejściu został wraz z oddziałem włączony w skład Grupy „Powiśle” walcząc przy ul Foksal. Po upadku Powiśla przeszedł z oddziałem na Czerniaków wchodząc w skład batalionu „Tum” Zgrupowania „Kryska”. W nocy z 14 na 15 września na rozkaz mjr. „Bicza” przedostał się na drugi brzeg Wisły i powrócił z desantem 9 pułku piechoty. Ponownie przepłynął Wisłę tuż przed upadkiem Czerniakowa.
Od jesieni 1944 żołnierz 1 Armii Wojska Polskiego, gdzie zgłosił się na ochotnika pod fałszywym nazwiskiem „Stanisław Nałęcz” po apelu ppłk. Antoniego Żurowskiego „Papież”, komendanta Obwodu Praga AK. Od października 1944 do stycznia 1945 słuchacz Oficerskiej Szkoły Piechoty w Mińsku Mazowieckim. Od stycznia 1945 w stopniu chorążego zastępca dowódcy, a następnie dowódca kompanii moździerzy II batalionu 14 pułku piechoty, walczył m.in. w bitwie o Kołobrzeg. Od lipca 1945 był dowódcą III batalionu pułku. Na przełomie lat 40./50.