W maju 1941 roku starano się przyspieszyć znacznie prace budowlane i uzbrajanie gotowych schronów. Część uzbrojenia przenoszono z Linii Stalina. Decyzję w tej sprawie najprawdopodobniej podjął Timoszenko. Wykonanie jego rozkazu spowodowało znaczące osłabienie bojowe powyższych umocnień. Zdemontowaną broń składowano w magazynach, a fortyfikacje Linii Stalina zostały w dużej części zdewastowane i stały się nieprzydatne do obrony.
Stan na 22 czerwca 1941 roku thumb|Zapory przeciwczołgowe i przeciwpiechotne w okolicy Linii Mołotowa. Olchowce, 1941 rok thumb|Okolice Linii Mołotowa, Sanok 1941 rok Pomimo gorączkowych prac stan Linii Mołotowa przed 22 czerwca 1941 roku pozwalał na prowadzenie walk obronnych w oparciu o nią tylko w niektórych, odizolowanych punktach oporu. Przed atakiem Niemiec plan Karbyszewa zrealizowano w około 25%. Jednak pośpiech przy wznoszeniu fortyfikacji spowodował, że wbrew pierwotnym założeniom, budowano cieńsze ściany i stropy. Nośne miały grubość od 60 do 80 cm, działowe 30 cm, stropy pomiędzy kondygnacjami 30 cm, co powodowało, że wybuch wewnątrz schronu mógł spowodować zawalenie konstrukcji i śmierć załogi.