wydano pierwszą instrukcję: przepisy podstawowe o sporządzaniu map wojskowych i opisów wojskowo–geograficznych w 1930 wydano pierwszą polską mapę taktyczną w nowej szacie graficznej ujednolicono wielkość arkuszy map w całym szeregu skalowym opracowano w latach 1927–1930 recepturę papieru mapowego odpornego na odkształcenia pod wpływem różnych warunków atmosferycznych od 1929 zaczęto nadrukowywać na mapę w skali 1:25.000, 1:100.000, 1:300.000 siatkę kilometrową w 1931 zaniechano wydawania mapy taktycznej w skali 1:100 000 dwukolorowej, wydawano mapy głównie czterobarwne (dla terenów górskich wprowadzono piątą i szóstą barwę) rozpoczęto wydawanie kwartalnika Wiadomości Służby Geograficznej, pierwszego specjalistycznego czasopisma; zastępował on brakujące instrukcje i podręczniki; rozpoczęto również wydawanie książek w serii Biblioteka Służby Geograficznej; wyposażono oddziały pomiarowe w samochody.
Starania płk J. Kreutzingera szły również w kierunku pozyskania dla Instytutu oddzielnego, specjalnego budynku ich efektem było rozpoczęcie w 1932 r. budowy gmachu przy Al. Jerozolimskich.