Królestwo Maroka; w Azji funkcjonowały także nazwy chanatu i kaganatu W Indiach występowały tytuły Radży I Maharadży na Dalekim Wschodzie najważniejszymi monarchiami były cesarstwa w Indiach, Chinach i istniejące do dziś Cesarstwo Japonii.
Sukcesja tronu thumb|pocztówka-monarchowie panujący w 1908 r.
Zazwyczaj monarchie są dziedziczne, tzn. po śmierci władcy tron obejmuje jedno z jego dzieci. W Europie początkowo był to najstarszy syn monarchy, później dopuszczano również córki (por. Jadwiga Andegaweńska, sankcja pragmatyczna). Czasem jednak zdarzało się, że monarcha umierał bezdzietnie, wówczas władzę mogła objąć osoba spokrewniona, niebędąca zstępnym. Czasem następcę monarcha mógł wyznaczyć na podstawie czynności prawnej: testamentem lub zawierając układ o przeżycie.
W innych kulturach sukcesja władzy wyglądała inaczej. Przykładowo w Imperium Inków panowała tradycja iż dziedzicem tronu powinien być jeden z synów Inki i Coyi (małżonka królewska najczęściej bliska siostra władcy, siostra lub kuzynka). W Cesarstwie Rzymskim bardzo często następcami tronu zostawali adoptowani synowie cesarzy (np. adoptowany syn Oktawiana Augusta – Tyberiusz czy adoptowany syn Klaudiusza – Neron).