Podbój Nowej Szwecji – inwazja kolonistów holenderskich z Nową Holandii na szwedzką kolonię Nowa Szwecja w 1655 roku, zakończony likwidacją tej ostatniej.
Tło W 1648 roku Nowa Szwecja osiągnęła szczyt swojego rozwoju, w szczególności zaś, dzięki fortom na brzegu rzeki Delaware Szwedzi byli w stanie kontrolować żeglugę na niej. Holenderska obecność nad Delaware została zredukowana do placówki w Fort Nassau (okolice dzisiejszej Filadelfii) i groziło, że zostanie całkowicie okrążona przez posiadłości szwedzkie. Szwedom brakowało jednak ludzi, a ich statek z zaopatrzeniem i nowymi kolonistami rozbił się, a załoga została wzięta do niewoli przez Hiszpanów.
Gubernator Nowej Holandii, Peter Stuyvesant postanowił wykorzystać okazję i przeprowadził demonstrację wojskową ze znacznymi siłami (przewyższającymi całą ludność kolonii szwedzkiej) na wodach Delaware, zakończoną likwidacją Fortu Nassau i przeniesieniem jego uzbrojenia do nowo zbudowanego Fortu Casimir, w dół rzeki od stolicy szwedzkiej kolonii w Forcie Cristina. W ten sposób Holendrzy zagwarantowali sobie kontrolę nad dostępem do Delaware od strony morza.