W miejsce zagród można stosować smarowanie pędów głównych repelentami (odstraszające zapachem i smakiem, nie są trujące), nakładać specjalne, kolczaste, plastikowe osłonki (niestety zdarza się, że zwierzę cierpi z powodu przypadkowego zjedzenia osłonki). Chroniąc drzewka przed spałowaniem można stosować owijanie odpowiednich okółków pakułami. Owady są na etapie uprawy częstym powodem dużego osłabienia, a nawet zamierania drzewek. Należą do nich: szeliniak sosnowy (Hylobius abietis), szeliniak świerkowy (Hylobius pinastri), smolik znaczony (Pissodes notatus), sieciech niegłębek (Philopedon plagiatus), zmiennik sp. (Strophosomus), skośnik tuzinek (Exoteleia dodecella), zwójka sosnóweczka (Rhyacionia buoliana), zwójka odroślaneczka, zwójka pędóweczka, zwójka żywiczaneczka, rozwałek korowiec (Aradus cinamomemus), opaślik sosnowiec (Barbitistes constrictus), osnuja sadzonkowa (Acantholyda hierogliohica), borecznik rudy (Neodiprion seltifer), kluk czarny (Otiorrynchus niger), zakorek (Hylastes). Grzyby pasożytnicze występujące w uprawie są liczne, najistotniejsze to: skrętak sosny (Melampsora pinitorqua) – powoduje zniekształcenie młodych pędów. Drugim żywicielem grzyba jest osika lub białodrzew co powoduje, że upraw sosnowych nie powinno się zakładać w pobliżu tych drzew.