Wskazywali również swojego zastępcę w razie nagłej śmierci (pliego de mortaja).
Kolonie hiszpańskie podzielone były na: Wicekrólestwo Nowej Hiszpanii (1525–1821), Wicekrólestwo Peru (1544–1821), Wicekrólestwo Nowej Granady (1717–1819), Wicekrólestwo La Platy (1776–1810).
Królestwo Portugalii Władcy Portugalii powoływali dla swoich kolonii: wicekróla Indii portugalskich (1500–1901) wicekróla Brazylii (pierwotnie podczas hiszpańsko-portugalskiej unii personalnej, następnie dla oficjalnego wicekrólestwa Brazylii od 1775)
Księstwo Warszawskie wicekról Urząd wicekróla był przewidziany w konstytucji księstwa. Zgodnie z jej art. 7. król saski miał prawo wyznaczyć osobę, której powierzał określoną część swoich obowiązków. Przez cały okres istnienia Księstwa, wicekról nie został powołany. Król powoływał jedynie szefa rządu, który zgodnie z konstytucją miał być powołany w sytuacji braku wicekróla.
Królestwo Włoch (napoleońskie) Wicekról Włoch Napoleon I, jako król Włoch oddał władzę w tym państwie swojemu pasierbowi, Eugeniuszowi de Beauharnais, który w latach 1805-1814 nosił tytuł wicekróla.