Zjednoczone Królestwa Szwecji i Norwegii Wicekról Norwegii Wicekróla Norwegii powoływał król Szwecji i Norwegii z przerwami w latach 1814-1886. Urząd zniesiony został 30 czerwca 1891 roku. Na urząd wicekróla powoływany był zawsze pełnoletni następca obydwu tronów.
Cesarstwo Austrii Wicekról lombardzko-wenecki – tytuł noszony przez gubernatorów wchodzącego do monarchii Habsburskiej w latach 1814-1859 Królestwa Lombardzko-Weneckiego. Podlegali im odrębni gubernatorzy: wenecki i lombardzki.
Imperium brytyjskie Wicekról Hanoweru Książę Cambridge i syn króla Jerzego III Adolf Hanowerski reprezentował monarchę brytyjskiego (który był również królem Hanoweru) w latach 1816–1837 jako wicekról. Wicekról Indii Kiedy w 1858 r. Indie zostały w całości podporządkowane Koronie Brytyjskiej, a monarchini brytyjska została koronowana na Cesarzową Indii - dla brytyjskich generalnych gubernatorów Indii przyjęto oficjalny tytuł: Gubernator Generalny i Wicekról Indii (Governor General and Viceroy of India). Nieformalnie tytuł skracano do Wicekróla Indii. Wicekról był w tym znaczeniu namiestnikiem nieobecnego w kraju Cesarza Indii (czyli monarchy brytyjskiego rezydującego w Londynie). Tytułu tego używali generalni gubernatorzy do 1947 r., kiedy to ogłoszono niepodległość Indii i zniesiono cesarstwo.