Pięciokrotnie wystąpił w mistrzostwach świata FIDE, rozgrywanych systemem pucharowym, za każdym razem awansując co najmniej do 1/8 finału: 1997 – Groningen – awans do V rundy (najlepszej ósemki świata), w której przegrał z Borisem Gelfandem 1999 – Las Vegas – awans do IV rundy, w której przegrał z Michaelem Adamsem 2000 – New Delhi – awans do IV rundy, w której przegrał z Weselinem Topałowem 2001 – Moskwa – awans do IV rundy, w której przegrał z Viswanathanem Anandem 2004 – Trypolis – awans do IV rundy, w której przegrał z Leinierem Domínguezem

W swoim dorobku posiada 10 medali zdobytych podczas najważniejszych drużynowych rozgrywek szachowychOlimpBase.: drużynowe 3 złote (1992, 1994, 1996) i 1 srebrny medal (2004) na olimpiadach szachowych (5 startów w latach 1992–2004) drużynowe 2 złote (1997, 2005), 1 srebrny (2001) i 1 brązowy (1993) oraz indywidualnie 1 złoty medal (1993 – na V szachownicy) na drużynowych mistrzostwach świata (4 starty w latach 1993–2005), drużynowy 1 złoty medal (1992) w drużynowych mistrzostwach Europy (2 starty w latach 1992 i 2005).

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2011 r., z wynikiem 2711 punktów zajmował wówczas 31. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 7.