Zaćma wrodzona Zaćma wrodzona (cataracta congenita) – zaćmienie soczewki występuje już w momencie urodzenia, występuje jako: zaćma warstwowa, okołojądrowa (cataracta zonularis, perinuclearis) – rozwija się w warstwie położonej obwodowo względem jądra zarodkowego, a zaćmienia biegnące współśrodkowo leżą w obrębie jądra płodowego; zaćmienie jest mniej wysycone w centrum, stąd upośledzenie widzenia jest tylko częściowe, obwód soczewki jest przejrzysty; jest ona najczęściej spotykaną odmianą zaćmy wrodzonej, zaćma jądrowa (cataracta nuclearis) – umiejscowiona w środkowej części soczewki, powoduje złe widzenie w jasnym oświetleniu oraz zmiany wady wzroku w kierunku krótkowzroczności, zaćma całkowita (cataracta totalis) – uniemożliwiająca prawidłowe widzenie plamkowe i powodująca brak możliwości rozwoju zdolności widzenia u noworodka; powstaje wtórne niedowidzenie (amblyopia);