przy obustronnej zaćmie całkowitej rozwija się oczopląs i zez, zaćma torebkowa przednia i tylna (cataracta capsularis anterior et posterior), zlokalizowana odpowiednio w obrębie przedniej lub tylnej torebki, zaćma biegunowa przednia lub tylna(cataracta polaris anterior velet posterior), obejmuje przednią lub tylną torebkę wraz z przylegającymi do nich masami soczewkowymi, zaćma błoniasta (cataracta membranacea) – pojawia się wtedy, gdy w pierwszym okresie życia dochodzi do przerwania ciągłości torebki soczewki i wchłonięcia się jej mas.
Podstawowym objawem zaćmy wrodzonej całkowitej jest biała źrenica (leucocoria). Drugim objawem, charakterystycznym dla niewidzących dzieci jest odruch palcowo-oczny Franceschettiego. Polega on na uciskaniu przez niemowlę oczu (piąstkami lub kciukami obu dłoni).
Zaćma wrodzona częściowa może być rozpoznana dopiero u kilkuletniego dziecka, gdy upośledza widzenie na tyle, że zostaje zauważone np. w szkole przez nauczycieli lub rówieśników, lub też gdy jej rozwój postępuje w wieku późniejszym.