Zaćma nabyta Zaćma nabyta (łac. cataracta acquisita), którą w zależności od stopnia zaawansowania dzieli się na: zaćma początkowa (cataracta incipiens) – występuje zmętnienie na obwodzie soczewki zaćma zaawansowana (cataracta provecta) – zamglenie obejmuje całą soczewkę powodując upośledzenie wzroku zaćma niedojrzała (cataracta immatura lub praematura) – zamglenie powoduje ślepotę zaćma dojrzała (cataracta matura) – występuje całkowite zamglenie soczewki zaćma pęczniejąca (cataracta intumescens) – soczewka chłonie wodę i dlatego pęcznieje zaćma przejrzała (cataracta hypermatura) – włókna soczewki ulegają stopniowemu upłynnianiu, powodując przesunięcie się jądra soczewki w dół. Upłynnione masy soczewki mogą jednak spowodować zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego (łac. irydocyclitis phacolytica) lub zapalenie wszystkich tkanek wewnątrz oka (łac. endophtalmitis), które może spowodować nieodwracalną ślepotę.
Podział ze względu na lokalizację zmian zaćma korowa (łac. cataracta corticalis, ang. cortical cataract), zmętnieniu początkowo ulega głównie obwodowa część soczewki zaćma podtorebkowa tylna (cataracta subcapsularis posterioris, ang.