Preferują zbocza o nachyleniu 30-45°, używając niewielkich grot i nawisów skalnych jako schronienia. Areał osobniczy jest bardzo zmienny. Zależy od dostępności zasobów i zmienia się w ciągu roku. Odnotowano obszary od 180 do 2800 hektarów. Areały osobnicze zwykle są największe w lecie i na jesieni, najmniejsze zimą a pośrednie wiosną. Areały osobnicze samic są zwykle mniejsze niż samców. Zwierzęta te nie podlegają dużej presji ze strony drapieżników. Przyczyną śmierci koziorożców alpejskich jest zwykle podeszły wiek, zagłodzenie, choroba lub lawina.
Tryb życia Koziorożec alpejski jest zwierzęciem stadnym. Niemniej jednak w zależności od pory roku płcie mogą żyć oddzielnie. Istnieją cztery typy grup. Grupy dorosłych samców, grupy samic z młodymi, grupy młodych 2-3-letnich osobników i grupy mieszane. Grupy młodzieżowe są szczególnie liczne na początku lata, gdy pod koniec ciąży matki odpędzają starsze potomstwo. Grupy samic z młodymi można spotkać przez cały rok, lecz są częstsze latem. Grupy złożone z dorosłych przedstawicieli obu płci pojawiają się w porze godów trwających od grudnia do stycznia. W kwietniu i maju obie płcie rozdzielają się całkowicie. W czerwcu i w lipcu formują się największe grupy złożone oddzielnie z samców i z samic.