mchy i porosty oraz igły i korę młodych drzew (jodły pospolitej, modrzewia europejskiego, świerku pospolitego, kosodrzewiny i limby).
Siedlisko Koziorożec alpejski jest doskonałym wspinaczem. Preferuje skaliste obszary pomiędzy granicami drzew a wiecznego śniegu. Zamieszkuje strome zbocza do wysokości 3300 m n.p.m.. Koziorożce zwykle unikają lasów ale gdy nie ma śniegu dorosłe samce na gęsto zasiedlonych obszarach mogą przebywać w modrzewiowych i modrzewiowo-świerkowych zadrzewieniach. W Hochlantsch samce spędzają całą zimę w lesie iglastym. Przez większą część roku samce i samice przebywają w różnych siedliskachToÏgo, C., J. M. Gaillard, and J. Michallet. (1997) "Adult survival pattern of the sexually dimorphic Alpine ibex (Capra ibex ibex)". Canadian Journal of Zoology 75:75–79.. Samice bardziej niż samce polegają na stromych zboczach. Na wiosnę, gdy stopnieją śniegi i pojawia się zielona trawa, samce schodzą na niżej położone łąkiFrancisci, F., S. Focardi, and L. Boitani. (1985) "Male and female Alpine ibex: phenology of space use and herd size". 124–133. in The biology and management of mountain ungulates. Lovari, S. Croom Helm. London, United Kingdom.. Latem wspinają się one znowu na hale. Gdy nadchodzi zima osobniki obu płci przenoszą się na skaliste, strome zbocza, na których nie utrzymuje się dużo śniegu.