thumb|Defilada Kompanii Zamkowej na ul. Podwale w Warszawie, II połowa lat 20. Kompania Zamkowa – pododdział piechoty Wojska Polskiego w latach 1926–1939 przeznaczony do pełnienia służby wartowniczej w miejscu postoju Prezydenta Rzeczypospolitej oraz spełniający funkcje reprezentacyjne.
Formowanie i zmiany organizacyjne 20 lipca 1926 roku w miejsce zlikwidowanej Kwatery Wojskowej Prezydenta Rzeczypospolitej i Oddziału Przybocznego Prezydenta Rzeczypospolitej został zorganizowany Gabinet Wojskowy Prezydenta Rzeczypospolitej.
Etat gabinetu przewidywał sformowanie między innymi kompanii zamkowej w składzie: drużyna dowódcy kompanii trzy plutony piechoty pluton ciężkich karabinów maszynowych pluton żandarmerii.
Włączenie żandarmów do piechoty spotkało się ze sprzeciwem ówczesnego szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, gen. bryg. Józefa Kordiana-Zamorskiego sprawującego bezpośredni nadzór nad żandarmerią. 12 października 1926 roku żandarmi zostali bezpośrednio podporządkowani szefowi gabinetu pod nazwą – zamkowy pluton żandarmerii.
W październiku 1928 roku kompania zamkowa wraz z zamkowym plutonem żandarmerii, zamkową kolumną samochodową i stajnią zamkową weszła w skład Oddziału Zamkowego.