Skomplikowany proces barwienia, dający intensywny kolor wywodził się z Turcji, a podstawowym źródłem barwnika była roślina o nazwie marzanna barwierska. Proces barwienia został udoskonalony i rozpowszechnił się w XIX-wiecznej Europie wraz z rozwojem przemysłu włókienniczego. Typowe purpurki wzdłuż krawędzi mają pas szerokości ok. 13 cm, z nadrukowanym motywem kwiatowym oraz – w dwóch przeciwległych rogach – bukieciki kwiatów. Dominującym motywem są róże. Środkowe pole najczęściej jest gładkie, choć spotyka się również purpurki ze środkiem zadrukowanym w drobne ukwiecone gałązki. Purpurka noszona była przez mężatki. Wyjątkiem były żony bogatych gospodarzy z Bytomia i Piekar Śląskich, które nosiły czepce. Żurok był chustką odświętną, zakładaną od wiosny do jesieni. Miał znaczenie symboliczne i obrzędowe. Symbolizował stan małżeński, był elementem paradnego stroju zakładanego m.in. podczas uroczystości rodzinnych (ślub, chrzest, roczek, urodziny itd.). Często wykorzystywano go podczas obrzędu oczepin tam, gdzie nie było przyjęte noszenie czepców. Zakładany był do śląskiego stroju z okazji uroczystości kościelnych (procesje Bożego Ciała, pielgrzymki, odpusty itd.), a także z okazji uroczystości patriotycznych (np.