pochodów z okazji rocznicy powstania śląskiego itd.).szalinka, szalejka, szalenówkakwadratowa lub prostokątna chustka z cienkiej wełny, przeważnie w tureckie wzory, z szeroką bordiura i flędzlamiszaltuchkwadratowa lub prostokątna chustka w turecki wzór, rzadziej w kratę, o wymiarach ok. 130 -180 cm. Złożoną szalowo lub po przekątnej, noszono latem zarzuconą na ramiona.200px200pxturecka chusta, szpigel, szpigeltuchduża chusta (ok. 300 × 150 centymetrów), tkana z wełny czesankowej, często z domieszką bawełny lub jedwabiu. Drukowana lub tkana w duże motywy arabesek (tzw. wzory tureckie). Nazwa "szpigel" (niem. spiegel czyli lustro) i "szpigeltuch" wzięła się od czarnego miejsca na środku chusty, z którego, jak w lustrzanym odbiciu. Występowały zazwyczaj w odcieniach czerwieni i pomarańczu, natomiast do ślubu zakładano chusty w odcieniach żółci i zieleni. Wielkość chusty sięgała do 3 na 1,5 metra. Pierwotnie chusty te sprowadzano z Turcji, stąd nazwa "chusta turecka". Od XIX wieku chusty produkowano w Austrii, Czech i Francji (Lyon), inspirowane produktami tureckimi, nazywanymi tiftik (tiftik, tyftyk) – szal lub chusta dużych rozmiarów z delikatnej wełny, ręcznie tkanej i haftowanej w motywy palmet lub arabeski. Na przełomie XVIII i XIX w.