XIV, Lublin 2010, s.935.

W 1789 otrzymał jako beneficjum prepozyturę garwolińską, nie bez związku z przysługą, jaką wyświadczył królowi: dał rozwód Aleksandrze Grabowskiej, która była córką faworyty Stanisława Augusta Poniatowskiego, Elżbiety GrabowskiejPiotr Bańkowski, Archiwum Stanisława Augusta, Warszawa 1958, s. 56. Z racji znakomitego uposażenia, niejedną intratną prepozyturę przedkładano wówczas na biskupstwo.

W 1790 został opatem komendatoryjnym w ObrzeAdam Boniecki, Herbarz Polski, Warszawa 1904, t.7, k.199.

W latach 1791–1792 organizował dla „ubogich a cnotliwych panienek” w kościołach warszawskich „loteryę na posagi”. Panny musiały spełnić pewne „kondycye” i złożyć odpowiednie świadectwa, po czym była ciągnięta loterya, aby los determinował posagi dla panien każdego urodzenia, równie dobre okazujących świadectwaStarożytności Warszawy, Tom 4, wyd. Aleksander Wejnert, Warszawa 1856, str. 59-66.

W okresie Sejmu Czteroletniego 1788”1792 stanął po stronie reform, jak jego brat, Nereusz Ostaszewski, poseł na ten sejm.

W 1792 przystąpił, podobnie jak wspomniani biskupi Okęcki, Szembek, do konfederacji targowickiejSpis członków Konfederacji Targowickiej w: Teodor Żychliński, "Złota księga szlachty polskiej", R. 12, Poznań 1890, s.