158.
Po śmierci Okęckiego pełnił, od 1793 roku, funkcje wikariusza generalnego warszawskiego.
Następny krok w karierze kościelnej zrobił w okresie Księstwa Warszawskiego.
Na wniosek ministra spraw wewnętrznych i religijnych Księstwa Warszawskiego, Jana Łuszczewskiego został – po śmierci biskupa Onufrego Kajetana Szembeka – wybrany przez kapitułę w dniu 7 marca 1809 biskupem płockim. Od tej chwili tytułował się biskupem-nominatem, zgodnie z życzeniem ministra spraw wewnętrznych i religijnych.
Nominacja ta, choć po myśli władz rządowych Księstwa Warszawskiego, nie otrzymała jednak prekonizacji papieża” po zatargu papieża Piusa VII z Napoleonem w latach 1809”1814 i uwięzieniu papieża we Włoszech i Francji, Stolica Apostolska nie udzielała prekonizacji na terenach będących pod władzą NapoleonaMichał Marian Grzybowski, Stan Diecezji Płockiej na podstawie raportu biskupa Adama Prażmowskiego z 1818 roku [w:] Studia Płockie, t. 35, 2007 rok, 265-266.
Rządził tą dyecezyą, iako Administrator, aż do odebrania sakry z Rzymu, która mu nadeszła, gdy iuż ciężką chorobą paraliżową był złożony, jak donosiła ówczesna gazetaGazeta Wielkiego Xięstwa Poznańskiego, nr 9, 29 stycznia 1817, str. 5.