Około tego czasu został mianowany kapelanem szpitala miejskiego w Nantes. Spotkał tam bł. Marię Ludwikę Trichet, z którą współpracował przez resztę życia. Pragnąc pełnić funkcję misjonarza, Montfort udał się na pielgrzymkę do Rzymu, aby zasięgnąć rady papieża Klemensa XI. Papież rozpoznał jego powołanie i odsyłając go z powrotem do Francji, nadał mu zaszczytny tytuł Misjonarza Apostolskiego. Po powrocie przez kilka lat z wielkim zaangażowaniem głosił misje ludowe od Bretanii po Nantes. Zyskał przydomek „dobrego ojca z Montfort”. Jego żarliwe, nierzadko surowe kazania wywierały wielki wpływ na słuchaczy. Z powodu swojej bezkompromisowości zyskał jednak wielu wrogów i co najmniej raz próbowano go otruć.
Ostatnie lata i śmierć mały|Przedstawienie św. Ludwika i bł. Marii Ludwiki Trichet w czasie zakładania zgromadzenia Córek Mądrości (XIX w.). W ostatnich latach życia Montfort był stale w drodze, głosząc misje z jednej miejscowości do drugiej. Mimo nawału pracy znalazł czas na napisanie swoich najważniejszych pism duchowych: Traktatu o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny, Tajemnicy Maryi oraz wielu hymnów.