W listopadzie 1917 uciekł, dotarł do Królestwa Polskiego, wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Początkowo jako zastępca komendanta, następnie od marca 1918 był komendantem Obwodu Kozienice POW. Pracował jako powiatowy inspektor szkół powszechnych w Kozienicach. Używał wówczas dokumentów na nazwisko Witold Mirecki.

Dwudziestolecie międzywojenne Uczestnik sformowania kompanii, jej dowódca oraz uczestnik walk z Ukraińcami pod Lwowem (9 listopada – 27 grudnia 1918), w składzie Grupy płk. W. Sikorskiego. Od 28 grudnia wraz z kompanią na odcinku frontu lwowskiego Peresenkówka – Zimna Woda, w składzie 24 pułku piechoty, w obronie Lwowa przed siłami ukraińskimi. W styczniu 1919 ranny pod Peresenkówką. Awansowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919.

W sierpniu 1919 uczestniczył w I powstaniu śląskim, sformował trzy bataliony powstańcze, dowodził odcinkiem Jaworzno.