Stanisław Franciszek Pękosławski (ur. 9 marca 1870 w Warszawie, zm. 24 czerwca 1934 tamże) – polski inżynier technolog, wojewoda kielecki 1919-1923.
Życiorys Młodość Był synem Stanisława Pękosławskiego; gimnazjum ukończył w 1889 i podjął studia na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Tam, przypuszczalnie uczestnicząc w spotkaniach Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, poznał Stanisława Wojciechowskiego. Przeniósłszy się do Petersburga kontynuował tam studia w Petersburskim Instytucie Technologicznym, który ukończył w 1896. W tamtym okresie działał w Polskiej Partii Socjalistycznej, był m.in. członkiem Komitetu PPS i prezesem polskiego studenckiego Koła Oświaty. Brał też udział zjeździe studenckich organizacji w Wilnie w 1896; za działalność w PPS oskarżono go i aresztowano w 1898; z aresztu wyszedł 30 lipca 1898 za kaucją 500 rubli, a po trzech latach umorzono postępowanie.
Inżynier Do Warszawy wrócił w 1896 i podjął pracę w firmie „Brunon Tyszka, Fabryka Mechaniczna” mieszczącej się na Pelcowiźnie. Później, w latach 1904–1905 był wspólnikiem tej firmy, działającej wówczas pod nazwą „Miklaszewski, Muszyński, Pękosławski i Spółka”;