Ostatnie lata 18 kwietnia 1923 prezydent Rzeczypospolitej S. Wojciechowski, na wniosek zainteresowanego, podjął decyzję o zwolnieniu go z dniem 1 czerwca ze służby państwowej. Ówczesny minister spraw wewnętrznych Władysław Sikorski podziękował mu za „owocną pracę tak na stanowisku szefa starostwa będzińskiego, które w zaraniu istnienia Rzeczypospolitej zorganizował w nader trudnych warunkach, jak i następnie na stanowisku Wojewody Kieleckiego”. Stanisław F. Pękosławski przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako dyrektor handlowy Towarzystwa Saturn i gdzie zmarł w 1934.
Rodzina Pękosławski był od 1903 żonaty z Leontyną ze Śliwowskich, z którą miał cztery córki. Żona Pękosławskiego, podczas ich pobytu w Kielcach w latach 1919–1923 była przewodniczącą zarządu okręgowego Polskiego Białego Krzyża.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia „Kto był kim w II Rzeczypospolitej”, pod red. prof. Jacka. M. Majchrowskiego, Warszawa 1994, wyd I, s. 173 Andrzej Piber, hasło w Polskim Słowniku Biograficznym, t.XXV Świętokrzyski Urząd Wojewódzki w Kielcach: Serwis WWW
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Instytutu Technologicznego Kategoria:Polacy – więźniowie polityczni w Imperium Rosyjskim Kategoria:Politycy Polskiej Partii Socjalistycznej (1892–1906) Kategoria:Polscy inżynierowie technolodzy Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Wojewodowie kieleccy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie