budynki były w kolejnych latach wielokrotnie rozbudowywane i modernizowane.
Dawny kościół reformatów pw. św. Jana Chrzciciela został kościołem rektorskim Seminarium Duchownego. Posługę duszpasterską sprawowali w nim księża profesorowie seminarium, prowadząc działalność religijną dla mieszkańców Płocka.
W tym kościele 2 sierpnia 1893 przed obrazem Matki Boskiej Niepokalanego Poczęcia zakonnica Maria Franciszka Kozłowska otrzymała objawienie Dzieła Wielkiego Miłosierdzia dla świata. Było to pierwsze współczesne objawienie o Miłosierdziu Bożym, które dało początek mariawityzmowi.
W okresie II wojny światowej, po zamknięciu Seminarium Duchownego w grudniu 1939 przez niemieckie władze okupacyjne, kościół pozostawał otwarty do 17 lutego 1941 Następnie został przeznaczony na magazyn i warsztaty naprawcze. W tym okresie część wyposażenia świątyni uległa zniszczeniu.
Po zakończeniu wojny rozpoczęto prace mające na celu przywrócenie kościoła do użytku sakralnego. W działania te zaangażował się m.in. ks. dr Czesław Pacuszka. W latach 60. XX wieku przeprowadzono gruntowną renowację świątyni, podczas której wykonano m.in. nowe organy.