thumb|Projektanci Explorera I 31 stycznia 1958 roku wystrzelono pierwszego amerykańskiego satelitę – Explorera I (w cztery miesiące po Sputniku 1). Na pokładzie znalazły się urządzenia do badania promieniowania kosmicznego zaprojektowane przez Van Allena i jego studentów. Dane z Explorerów I i III pozwoliły odkryć rejon, w którym promieniowanie cząsteczkowe jest utrzymywane przez ziemskie pole magnetyczne. 6 grudnia 1958 wystrzelono Pioneera 3. Dane otrzymane za jego pomocą pozwoliły Van Allenowi odkryć drugi pas radiacyjny.
Van Allen kierował badaniami naukowymi dwudziestu czterech ziemskich satelitów i misji planetarnych, począwszy od pierwszego amerykańskiego satelity Explorer 1, poprzez satelity Explorer III i Hawkeye 1, sondy Pioneer 10 i Pioneer 11, Mariner, Voyager, Galileo.
W 1985 roku odszedł na emeryturę. Zmarł 9 sierpnia 2006 roku w szpitalu uniwersyteckim w Iowa City z powodu niewydolności serca.
Wyróżnienia James Van Allen został uhonorowany m.in.: Złotym Medalem Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego (1978) Nagrodą Crafoorda (1989) Otrzymał również 13 doktoratów honorowych.
Zobacz też pasy Van Allena
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Autobiografia Jamesa Van Allena Misje Explorer