Zasadnicza inspiracja pochodzi jednak przede wszystkim z dramatów Schillera, charakteryzujących się w rozumieniu Krasińskiego duchem chrześcijańskim, dążeniem do syntezy filozoficznej, pragnieniem zgłębienia odwiecznych zagadek bytu i przezwyciężeniem tragizmu poprzez optymistyczne rozwiązanie. Ze Zbójców Schillera zaczerpnął też Krasiński dychotomiczny podział utworu na dramat rodzinny i publiczny. Wskazuje się też na związki Nie-Boskiej komedii z Faustem, gdzie punktem wyjścia są również losy jednostki, a treścią dramatu dzieje całej ludzkości. Ważnym autorem w formowaniu się poglądów Krasińskiego na dramat był również Hegel, który za podstawę tragizmu uważał dialektykę, wyprowadzając z niej nie tylko walkę przeciwieństw, ale też możliwość jej przezwyciężenia. U Hegla znalazł również poeta pogląd o tym, że to co poszczególne jest w dziejach skazane na zagładę, ale z tej zagłady powstaje ogólne.