Podmiot może mieć kompetencję do dokonania określonej czynności, a dopiero odrębna norma może nakazywać mu albo zakazywać skorzystania z tej kompetencji.
Normy kompetencyjne występują zarówno w prawie publicznym, jak i prywatnym. Mogą dotyczyć m.in. stanowienia prawa, wydawania orzeczeń i decyzji, zawierania umów, składania oświadczeń woli czy innych czynności prawnych.
Normy sankcjonowane, sankcjonujące i leges imperfectae
Norma sankcjonowana wyznacza adresatowi zachowanie, którego realizacja jest zasadniczym celem ustanowienia normy. Jeżeli jej przekroczenie ma powodować obowiązek odpowiedniej reakcji organu albo innego podmiotu, obowiązek ten jest wyznaczany przez odrębną normę sankcjonującą.
Norma sankcjonująca znajduje zastosowanie po ziszczeniu się okoliczności obejmujących przekroczenie normy sankcjonowanej. Jej treścią może być nakaz wymierzenia kary, zastosowania środka administracyjnego, zasądzenia określonego świadczenia albo podjęcia innej prawnie przewidzianej reakcji.
Normy sankcjonowane i sankcjonujące mogą występować parami, lecz nie każda norma prawna musi być powiązana z sankcją.